هنرپرور

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /هُنر/پَرور/

صفت

هنرپرور

1. ویژگی آنکه موجبات پیشرفت و گسترش هنر را فراهم می‌کند.
2. ویژگی جایی که در آن هنر یا آثار هنری رواج بسیار دارد.
3. (قدیم)‎: پرورش دهنده و گسترش دهنده فضیلت‌های اخلاقی.

واژه‌های مشتق شده

• هنرپروری

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن