هنر دوست

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /هُنر/دوست/

صفت

هنردوست

1. علاقمند به هنر و آثار هنری.

   از تابلوهای خانه‌اش معلوم بود آدم با فرهنگ و هنر دوستی است.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن