هنر کردن

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /هُنر/کردن/

مصدر فعل لازم

هنرکردن

1. (گفتگو)‎: کار مهم و قابل توجه انجام دادن.
2. (قدیم)‎: هنرنمایی کردن.

واژه‌های مشتق شده

• هنر کردن با کسی

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن