هَخامنش
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به پارسی باستان: هخامنش
آوایش
[ویرایش]- /هَـ/خام/نَش/
اسم مرکب بهاری
[ویرایش]هَخامْنَش
- اصطلاحی مرکب از پیشوند هَـ، میانوند خام به معنی حالتِ بدن پیش از نرمش و گرم کردن، و نَش پسوند عمل فعل نرمش.
- اصطلاح هخامنش مدخلی درست جهت شناسایی تیره و تبار کِشتیگیران و پهلوانان ورزش باستانی در دوران باستان است.
واژههای مشتق شده
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس