هَمای
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به پارسی باستان: همای
آوایش
[ویرایش]- /هَ/مای/
صفت نسبی بهاری
[ویرایش]
هَمای
- مترادف و هم معنی اطما با این تفاوت که اشاره این واژه به معشوق یا جنس مؤنث بوده است.
- هَمای ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش هَ علامت مثبت، و مای علاوه بر قوم ماد به معنی بوسیدنی هم بوده است.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس