ورانداز کردن

فارسی

(~. کَ دَ)

مصدر متعدی

(عا.)

1. اندازة چیزی را به نظر تعیین کردن.
2. چیزی یا کسی رابه دقت نگریستن.

منابع

• فرهنگ لغت معین