وقبه

(وَ بَ یا بِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. وقبة

اسم

1. مغاکی در کوه به اندازة یک قامت که آب در آن گرد آید.
2. روزنی بزرگ که پرتو آفتاب از آن آید.
3. یکی از اجزای دوات قلمدان.

منابع

• فرهنگ لغت معین