یالمند

فارسی

(مَ)

ریشه‌شناسی

احتمالاً از فارسی میانه ayārdīdan «آشفته شدن، مضطرب شدن».

صفت

1. مخفّفِ عیالمند، شخصی که زن و فرزند دارد. [؟]

منابع

• فرهنگ لغت معین

توضیح

این واژه در لغتنامه‌های فارسی احتمالاً غلط معنی شده است.