پارهپاره
فارسی
[ویرایش]حوزه: [علوم جَوّ]
- ابری به شکل پارههای نامنظم که بهوضوح دارای نمادی ژنده است؛ این اصطلاح فقط در مورد ابرهای پوشنی و کومهای به کار میرود.
منابع
[ویرایش]«پارهپاره» همارزِ «fractus»؛ منبع: گروه واژهگزینی، دفتر اول، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی