پارکامینه

فارسی

حوزه: [روان‏شناسی]

1. در نظریۀ روانکاوی، بخشی از بدن که کامینۀ عشق باشد.

منابع

«پارکامینه» هم‌ارزِ «part-object»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸