پاشنهنشینی

فارسی

حوزه: [حمل‏ونقل هوایی]

مرحله‏ای از پرواز، قبل از تماس با زمین که در آن دماغۀ هواپیما بالا آورده می‏شود تا سرعت فرود کم شود؛ در این حالت ابتدا چرخ‌های عقب با باند تماس می‏یابد.

منابع

«پاشنه‏نشینی» هم‌ارزِ «flare 2, flare out»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰