پذیرنده 4

فارسی

حوزه: [زبان‏شناسی]

در دستور زایشی، یکی از نقش‌ها یا حالت‌های معنایی گروه‏های اسمی که نشان‏دهندۀ کنش یا وضعیت یا تملک‏پذیری آن گروه اسمی در جمله است.

منابع

«پذیرنده 4» هم‌ارزِ «theme 2»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸