پرت کردن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(پَ. کَ دَ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. دور انداختن.
  2. فکر کسی را منحرف کردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین