پرداز زدن

فارسی

حوزه: [سینما و تلویزیون، هنرهای تجسمی]

1. حجم دادن به‌کمک ابزار به یک طراحی یا نقاشی ساده یا اثری که به روش پرسپکتیو (perspective) ایجاد شده باشد

2. یکی از جلوه‏های نگاشتاری رایانه‏ای در روند تولید فیلم‌های پویانما که صحنه‏های سه‏بعدی ایجاد می‌کند.

«پرداز زدن» هم‌ارزِ «render»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴