پسمرجع
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زبانشناسی]
- ویژگی مرجعداری که مرجعش پس از خودش واقع شده است.
منابع
[ویرایش]«پسمرجع» همارزِ «cataphoric»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷