پرش به محتوا

پشتک وارو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(پُ تَ)

اسم مرکب

[ویرایش]
  1. قسمی معلق، پریدن کسی که پشت به آب ایستاده و معلق زند و بر آب فرود آید.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین