پک و پوز

فارسی

(پَ کُ پُ)

اسم مرکب

(عا.)

1. ریخت، شکل، هیأت ظاهری، وجنات (زشت)

1. ، بد پک وپوز.
2. دهان و اطراف آن.

منابع

• فرهنگ لغت معین