پلاسی

فارسی

حوزه: [علوم جَوّ]

1. ابری شبیه به تکه‏های ژنده که گاهی لایۀ پیوسته‏ای تشکیل می‏دهد و زیر ابر دیگری قرار می‏گیرد یا بدان متصل می‏شود؛ این ابر فرعی اکثراًًً همراه با فرازپوشنی و باراپوشنی و کومه‏ای‏بارا می‏آید.

منابع

«پلاسی» هم‌ارزِ «pannus»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی