پنیرک دندان

فارسی

حوزه: [پزشکی-دندان‌پزشکی]

نهشته‌ای نرم و سفید که اغلب در ناحیۀ طوقی دندان و بر روی پُژک دندان تشکیل می‌شود و شامل ریزه‌های غذا و یاخته‌های پوششی مرده و پروتئین‌های بزاقی است.

منابع

«پنیرک دندان» هم‌ارزِ «materia alba»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶