پوستکن دستی

فارسی

حوزه: [مهندسی منابع طبیعی- محیط‌زیست و جنگل]

نوعی پوست‌کَن به شکل ابزاری دستی با تیغه‌ای باریک و تیز و هلالی، برای کندن پوست بینه.

منابع

«پوستکَن دستی» هم‌ارزِ «barking iron, bark spud»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸