پوشش موضعی متناهی

فارسی

حوزه: [ریاضی]

پوششی از یک فضای توپولوژیکی به‌طوری‌که هر نقطۀ فضا یک همسایگی دارد که فقط تعداد متناهی از عنصرهای آن پوشش را قطع می‌کند.

منابع

«پوشش موضعی متناهی» هم‌ارزِ «locally finite covering»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴