پیستوله

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: پیستولهَ

آوایش

• /پیستولِه/

اسم

پیستوله

1. اسلحه کمری گرم، هفت تیر، تپانچه.
2. دستگاهی که با آن رنگ را می‌پاشند، اسپ
3. نوعی خط کش که برای ترسیم منحنی‌های نامنظم به کار می‌رود.

منابع

• فرهنگ لغت معین