پژاوند

فارسی

(پَ وَ)

اسم مرکب

1. پژوان. پژوند:
2. چوبی که برای محکمی در، پشت آن افکنند تا کسی نتواند باز کند.
3. چوبی که جامه را به وقت شستن بر او زنند؛ چوب گازران، کدین.

منابع

• فرهنگ لغت معین