پرش به محتوا

پکنه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

(پَ نَ یا نِ)

صفت

[ویرایش]
  1. مردم فربه کوتاه بالا، خپله.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین