پیاده ـ سوار

فارسی

حوزه: [حمل‏ونقل درون‌شهری-جاده‌ای]

توقفگاه بزرگ و پایانه‏ای که افراد می‏توانند خودروِ خود را در آنجا متوقف کنند و با وسیلۀ نقلیۀ عمومی به نقاط مختلف شهر بروند و مجدداً به همان محل برگردند.

منابع

«پیاده ـ سوار» هم‌ارزِ «park and ride»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی