پیجو

فارسی

حوزه: [عمومی]

1. دستگاهی که به‌وسیلۀ آن، شخص برای تماس گرفتن با جایی فراخوانده شود.

منابع

«پی‏جو» هم‌ارزِ «pager»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی