پرش به محتوا

پیخال‌چال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [باستان‏شناسی]

  1. گودالی در زمین که مردم عهد باستان از آن برای قضای حاجت استفاده می‌کردند.

منابع

[ویرایش]

«پیخال‌چال» هم‌ارزِ «cess pit»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هفتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۹۴-۸