پیشآی کوتاه

فارسی

حوزه: [موسیقی]

۱. نُت یا نُت‌های زینت که پیش از نت اصلی نوشته می‌شوند و برخلاف پیش‏آ دارای ارزش زمانی بسیار کوتاهی هستند

۲. نوعی زینت رایج در قرن‌های ۱7 و ۱8 برای سازهای شستی‌دار که هم‌زمان با نُتهای اصلی نواخته و سپس به‏سرعت رها می‌شده است.

منابع

«پیش‏آی کوتاه» هم‌ارزِ «acciaccatura, ACC ۱»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴