پیشمرجع
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زبانشناسی]
- ویژگی مرجعداری که مرجعش پیش از خودش واقع شده است.
منابع
[ویرایش]«پیشمرجع» همارزِ «anaphoric»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷