چادرنشینان

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /چادُر/نِشینان/

اسم مرکب

چادرنشینان

1. ایل و تباری که در یک جا ساکن نبوده، ییلاق و قشلاق میکنند. جمع چادرنشین.
2. مردمان بیابان‌گرد، صحرانشین. ایلات، عشایر، کولی.