چریدن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از نیا-هندو-اروپایی *kʷel- (گشتن، گردیدن و به جابجا شدن (پیرامون)). همریشه‌های هندو-ایرانی شامل آسی цæрын (cæryn, زیستن), پشتو څرېدل(śaredal, چریدن) و سنسکریت चरति (cárati, او جابجا می‌شود). بسنجید با یونانی باستان πέλω (pélō), لاتین colō, اسلاونی کلیسایی کهن коло (kolo, چرخ).

آوایش[ویرایش]

فعل[ویرایش]

دری چریدن
پارسی ایران چریدن
تاجیکی чаридан (čaridan)

چریدن (čaridan) (بن مضارع چر(čar))

مصدر لازم[ویرایش]

  1. چرا کردن، علف خوردن در چراگاه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]