کاروان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /کار/وان/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

کاروان

  1. قافله، عده‌ای مسافر که با هم حرکت کنند.
    تلفظ کهن‌تر کاربان یا دقیق‌تر کربان بوده، ظاهرا به معنی محافظ و بلد مسافران با شتر در دنیای قدیم است.
  2. خانه‌ی سیاری که به انتهای خودرو می‌بندند

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین