کرنر

(کُ نِ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• انگلیسی

1. گوشه، کنار.

اسم

1. حالتی در بازی فوتبال که بر اثر پرتاب توپ به وسیلة تیم مدافع به پشت خط دروازة خودشان به وجود می‌آید و منجر به ضربة کرنر از سوی تیم حریف از گوشه‌های زمین رقیب می‌شود.

منابع

• فرهنگ لغت معین