کفایت مشاهدهای
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زبانشناسی]
- سطحی از کفایت در توصیف دستوری که بتوان با آن جملات خوشساخت تولید کرد.
منابع
[ویرایش]«کفایت مشاهدهای» همارزِ «observational adequacy»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۳۴-۷