کلیددار

(~.)

فارسی

ریشه‌شناسی

• یونانی و فارسی

صفت فاعلی

1. کسی که کلید ساختمانی (سرای، بقعة متبرک)

1. و مؤسسه‌ای در دست اوست، دربان.
2. آن چه که دارای کلید باشد.

منابع

• فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها

انگلیسی

keyed