کمیل

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [کم/ ایل]

قید[ویرایش]

کمیل

  1. به معنای کمال یافته
  2. به معنای باستانی آن یعنی قبیله کم جمعیت، عشیره و قبیله‌ای که عده و عُده کم دارد.
    ایل در اصطلاح فوق به مفهوم قبیله و طایفه است، یک اصطلاح مترادف دیگر با واژه فوق کمال است.

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

  • عربی

اسم[ویرایش]

  1. اسم یکی از یاران با وفای امام علی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]