کندویی

فارسی

حوزه: [علوم جَوّ]

1. تکه‏ها یا برگه‏ها یا لایه‏های ابر معمولاً کمی نازک، با حفره‏های گردی که پراکندگی نسبتاً منظمی دارند و بیشتر آنها دارای لبه‏های نواری هستند؛ اجزای ابر و فضاهای خالی میان آنها اغلب به گونه‏ای قرار گرفته است که به‌صورت شبکه یا کندو دیده می‏شود.

منابع

«کندویی» هم‌ارزِ «lacunosus»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی