کنگرهدار

فارسی

حوزه: [علوم جَوّ]

1. ابری که در بعضی از قسمت‌های آن برجستگی‌های کومه‏ای به شکل برج‌های کوچک دیده می‏شود که به ابر نمای کنگره‏ای می‏دهد؛ این برج‌ها که ارتفاع بعضی از آنها از پهنایشان بیشتر است با یک پایۀ مشترک به هم مرتبط‏اند و به نظر می‏آید در ردیف‌هایی مرتب شده‏اند؛ ویژگی قلعه‏مانند این ابر هنگامی که از پهلو دیده شود آشکارتر است؛ این اصطلاح همراه با ابرهای پرسا و پرساکومه‏ای و فرازکومه‏ای و پوشن‏کومه‏ای می‏آید.

منابع

«کنگره‏دار» هم‌ارزِ «castellanus»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی