پرش به محتوا

کَنده

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /کَندِ/

اسم بهاری

[ویرایش]

کَندِ

  1. ماضی کَن، همراه با پسوند ربطی دِ در زبان بهاری.
    حسن آباد کَندِ
    دهکده حسن آباد.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس