گردافشانی

فارسی

(گَ. اَ)

(ح

اسم مصدر

1. غبار افشاندن.
2. در گیاه شناسی عبارت از دوره‌ای است که دانه گرده از بساک خارج شده و برای رشد و نمو خود روی کلالة مناسبی قرار گیرد. گردافشانی به دو طریق مستقیم و غیرمستقیم صورت می‌گیرد.

منابع

• فرهنگ لغت معین