گردشگر ۲

فارسی

حوزه: [گردشگری و جهانگردی]

1. شخصی که به‌طور موقت محل زندگی خود را به قصد سفر و بازدید از مکان‌های دیدنی ترک می‏کند

متـ . جهانگرد

• مصوب فرهنگستان اول.

منابع

«گردشگر ۲» هم‌ارزِ «tourist»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی