گردنا

فارسی

(گِ)

(ح

اسم مصدر

1. گردی.

اسم مرکب

1. کاسة زانو.
2. پیرامون، گرداگرد.

منابع

• فرهنگ لغت معین

(گَ دَ)

اسم

1. سیخ کباب.
2. گوشة عود و رباب و مانند آن که سیم‌ها را بر آن بندند و بگردانند تا ساز گوک شود.
3. چوب چرخ چاه که گرد و طناب دلو را به آن پیچند و از آن گشایند ؛ ~ی چرخ (کن.)

1. آسمان.

منابع

• فرهنگ لغت معین