گروه ساده

فارسی

حوزه: [ریاضی]

1. گروهی نابدیهی که تنها زیرگروه‌های بهنجار آن عبارتند از خود آن گروه و زیرگروه بدیهی آن.

منابع

«گروه ساده» هم‌ارزِ «simple group»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴