پرش به محتوا

گسیله صوتی گوش

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [شنوایی‌‌شناسی]

  1. صوت خودانگیخته یا برانگیختۀ منتشرشده از حلزون که از آن در تشخیص سلامت یاخته‌های مویی بیرونی استفاده می‌شود

اختـ . گسیله OAE.

منابع

[ویرایش]

«گسیلۀ صوتی گوش» هم‌ارزِ «otoacoustic emission»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هفتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۹۴-۸