گشتالت

فارسی

حوزه: [روان‏شناسی]

1. شکل ادراکی کامل و برساخته متشکل از عناصری یکپارچه و متعامل به‌نحوی‌که هیئت کلی آن ویژگی‌هایی دارد که تک‌تک عناصر سازندۀ آن فاقد آن هستند

متـ . هیئت.

منابع

«گشتالت» هم‌ارزِ «Gestalt»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر دوازدهم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۸-۶۶-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸