گلف

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • بهاری

آوایش[ویرایش]

  • [گُ/لُف]

اسم[ویرایش]

گلف

  1. چاله، چاله‌کوچک از همان چاله‌ای که توپ گلف در آن می‌افتد.
  2. در گذشته اکثر خانه‌ها محل طبخ نان داشتند که قریبان گفته می‌‌شد در این محل تنور تعبیه می‌شد و برای تامین اکسیژن آتش تنور سوراخی جهت ورود هوا به ته تنور پیش‌بینی می‌شد که گربه‌رو و به گویش بهاری گلُف گفته می‌شد.


ریشه شناسی۲[ویرایش]

[گُ]

اسم[ویرایش]

  1. نوعی بازی شبیه به چوگان که در آن با چوبی سرکج به توپ ضربه می‌زنند تا وارد چاله‌ای بشود که در زمین تعبیه شده‌

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

––––

برگردان‌ها[ویرایش]