پرش به محتوا

گل آوردی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /گُل/آوَردی/

اسم مرکب

[ویرایش]

گل‌آوردی (مجاز)

  1. (گفتگو): همگام خوشامدگویی و تعارف به مهمان تازه وارد گفته می‌شود.
    بَه‌بَه! سلام آقای من! گل‌آوردی، لطف کردی، بیا جانم! بیا بنشین پهلوی من. «آل‌احمد»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن