پرش به محتوا

گل افتادن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/گُل/اُفتادن/

مصدر فعل لازم

گل‌‌افتادن (مجاز)‎

(گفتگو)‎: برافروخته و سرخ شدن، چنانکه صورت و گونه.
صورت داوود در اثر یک جفت کشیده‌ای که از رئیس کنترل‌چی‌ها خورده، گُل افتاده. «مسعود دیانی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=گل_افتادن&oldid=899207»