گل آفتابی
فارسی
[ویرایش]حوزه: [زیستشناسی- علوم گیاهی]
- سردهای از گلآفتابیان درختچهای کوتاه یا متوسط با هجده گونه که بومی نواحی مدیترانهای هستند و از قدیم در باغبانی به کار میرفتهاند؛ این سرده دارای تعدادی گیاه دوررگۀ باغی است که در نواحی گرم و اغلب در باغهای صخرهای کشت میشوند؛ گلهای این گیاهان درشت و منفرد و به رنگهای سفید و صورتی و ارغوانی است که اغلب یک لکۀ درشت زرد یا تیره در قاعدۀ گلبرگ دارند، برگهای آنها بوی نافذی دارد و اغلب دارای انگمهای بهشدت قابل اشتعال هستند.
منابع
[ویرایش]«گُل آفتابی» همارزِ «Cistus»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸