گل استکانی
فارسی
[ویرایش]
ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /گُل/اِستکانی/
اسم مرکب
[ویرایش]
گلاستکانی (گیاهان)
- گُلی بیدُمگل به شکل زنگوله که اغلب سفید رنگ است. گیاه این گُل که علفی و زینتی است.
- حوزه: [زیستشناسی- علوم گیاهی]: سردهای از گلاستکانیان علفی یکساله و دوساله و چندساله با حدود ۳۰۰ گونه که بومی نواحی معتدل شمالی و مدیترانهای و کوههای مناطق گرمسیری هستند، گلهای آنها زنگولهای و معمولاً آبی است و بسیاری از آنها بهعنوان گیاهان زینتی پرورش داده میشوند.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/
«گُل استکانی» همارزِ «Campanula»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸